pozyczka

Historia żywiecczyzny to jedna z najciekawszych historii jakie maja do opowiedzenia karty historii.
Każdy jej rejon, to ciekawy i barwny rozdział.
Zapraszamy do zapoznania się z naszymi propozycjami.

Wyszukiwarka atrakcji turystycznych:

Gościniec Kocierski

Powiat
Żywiecki
Gmina
Gmina Łękawica
Położenie w miejscowości
Biegnie z Andrychowa przez Przełęcz Kocierską (Beskid Mały) w kierunku Żywca.
Położenie komunikacyjne
Gościniec Kocierski rozpoczyna się w Andrychowie, na skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr 781 z drogą krajową nr 52 (0,0 km). Jedziemy w kierunku południowym. Na rondzie (0,5 km) skręcamy w prawo, zgodnie z drogowskazami na Żywiec. Przecinamy linię kolejową wiodącą do Bielska-Białej (1,0 km) i powoli wyjeżdżamy z miasta. Wraz z oddalaniem się od ścisłej zabudowy stopniowo maleje ożywiony ruch samochodowy. Aż do rozstaju w Targanicach (6,1 km) na Przełęcz Targanicką – zwaną także Beskidem Targanickim – nachylenie drogi jest niewielkie i w dużej mierze nie przekracza 2 procent. Sytuacja zmienia się raptownie na początku siódmego kilometra, gdy szosa opuszcza dolinę Targoniczanki i zaczyna się wspinać na strome zbocza opadające z Przełęczy Cyrańskiej. Zauważalny wznios drogi szacujemy na 7-8 procent. Ostry zakręt w prawo (7,5 km) wyprowadza na sekcję wysyconą ściankami o nachyleniach dochodzących do 12-14 procent.
Znaczenie historyczne obiektu
Pierwotnie znajdował sie tutaj szlak, na którym odbywał się ruch handlowy solą do Węgier i winem z Węgier. Droga była budowana w latach 1784-1788 rękami więźniów z Szpilbergu i Wiśnicza. W czasach austriackich miała istotne znaczenie handlowe, ze względu na dobre połączenie Krakowa z Węgrami. Gościniec od ponad 200 lat biegnie tą samą trasą, uzyskawszy w roku 1974 asfaltową nawierzchnię gruntownie odnowioną w 2009.
Aktualne znaczenie dla życia mieszkańców obszaru LGD
Obecnie gościniec jest fragmentem drogi wojewódzkiej nr 781.
Informacje biograficzne
Budowa wynikła z uwarunkowań geograficznych i politycznych w rejonie Beskidu Małego. W owych latach główny szlak handlowy z Krakowa na południowy zachód wiódł północnym skrajem Karpat przez Oświęcim, Kęty, Bielsko-Białą do Cieszyna i dalej przez Bramę Morawską. Istniały co prawda trzy naturalne trakty w poprzek gór, pozwalające skrócić drogę na południe. Jeden przez Bramę Wilkowicką (przesmyk między Beskidem Śląskim a Małym), drugi przełomem Soły (gdzie dziś są jeziora zaporowe: Żywieckie, Międzybrodzkie i Porąbka), a trzeci – doliną Skawy. Jednak wszystkie trakty przecinające góry były gruntowe, błotniste, podczas roztopów i zimą często nieprzejezdne. Sytuacja drogowa znacznie zmieniła się, gdy ziemie te w 1772 roku przeszły pod zabór austriacki.